Έχοντας υποστεί μπουλινγκ ο ίδιος σαν παιδί από την Πέμπτη Δημοτικού μέχρι και την Δευτέρα Γυμνασίου θα πω ότι είναι ότι πιο τραυματικό πέρασα σε μια πολυ τρυφερή ηλικία και αυτό σε μεγάλο βαθμό καθόρισε όλη την υπόλοιπη πορεία μου στη ζωή.
-
Έχοντας υποστεί μπουλινγκ ο ίδιος σαν παιδί από την Πέμπτη Δημοτικού μέχρι και την Δευτέρα Γυμνασίου θα πω ότι είναι ότι πιο τραυματικό πέρασα σε μια πολυ τρυφερή ηλικία και αυτό σε μεγάλο βαθμό καθόρισε όλη την υπόλοιπη πορεία μου στη ζωή.
Εποχές που ο δάσκαλος μας πήγαινε στο διευθυντή και αυτός έδινε δύο σφαλιάρες, μια καλή και μια ανάποδη και σε μένα και στον όποιο τυραννό μου. Που δεν έβγαινα έξω στα διαλείμματα δεν πήγαινα στις ημερήσιες εκδρομές και που όταν άρχισα να αντιδράω ξεκίνησε η κοροϊδία που ήταν πολύ χειρότερη από τη σωματική βία. Ήμουν εγώ και άλλα δύο ευάλωτα παιδιά και το μισό σχολείο σχεδόν απέναντί μας. Στην τρίτη Γυμνασίου άλλαξα σχολείο για αλλους λόγους και γλύτωσα αλλά τα σημάδια έμειναν για πάντα.
Κράτησα επαφή με τους άλλους δύο για αρκετά χρόνια, ο ένας έγινε Ματατζής, και ο άλλος άρχισε γυμναστήρια και έγινε πρωταθλητής καράτε που τότε ξεκίναγε στην Ελλάδα...εγώ αυτό που ξέρετε -
-
Να συμπληρώσω ότι τεράστια βοήθεια για να το ξεπεράσω όλο αυτό ήταν μια τεράστια βιβλιοθήκη που υπήρχε σπίτι μου και την έχω ακόμα.
Έτσι ακριβώς μετά ο Βίλχελμ Ράιχ πχ έγινε ο αγαπημένος μου συγγραφέας-ψυχολογος. Την μαζική ψυχολογία του Φασισμού την διάβασα πρώτη φορά στα 14 και πολλές φορές μετά φυσικά για να κατανοήσω τα πάντα. Βέβαια είχα κλειστεί στον εαυτό μου και ξεκίνησα πειραματισμούς με διάφορες ουσίες...ήταν και η ψυχεδέλεια της underground μόδας.
Τέλος πάντων δεν ξέρω αν θα ήμουν ο ίδιος αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά. Πάντα ένιωθα στη αρχή της ζωής μου ότι έτρεχα να ξεφύγω από κάτι και αργότερα να προλάβω τα πράγματα ώστε να μην χρειαστεί να ξανατρέξω...δεν τα κατάφερα μάλλον και με την πορεία που έχει πάρει ο κόσμος που ζούμε βλέπω ότι θα πρέπει είτε να πολεμήσω είτε να πάω κάπου να κρυφτώ.
Κουράστηκα πια να τρέχω πάντως -